Ne yazacağıma bugun bir karar veremedim…sadece serpme bir sürü konu var önümde….Şöyle gidip bir servis çalışsam diyorum…ote yandan bu evde hayat olmali diyorum ama kızım uzakta, burda ben kopek ve kedilerimle ve hayallerimle yalnizim….olana kanaat etmezsen, daha kötüsü ile sınanırsın…sanıyorum sınanıyorum…..Dur bakalım ne yazacağım…
Persembe bugun….Eda ile de konuşurken, onu sorgulatan sey ile benimkinin, Hasana Agabeyimnle konuştuğumda Hayriyi tetikleyen veya Yagmur u üzen seyin hep aynı oldugunu goruyorum.
Hepimiz mutlu oldugu, sorumluluklarla bogulmamis, çocukluğun hayalleri ve hayalgucu ile yasarken, degerinin farkında olmadıgı ama zaman icerisinde bizi bilincsizce yaptigimiz tercihlerle o günlerden uzaklaştıran ama zaten doga gereği uzaklaşmak zorundayız da (kendi yasamimizi kurmak zorunluluğumuzdan) sonra cok uzaklaşıp ta herseyi kurduk dediğimiz anda farkettiğimiz seyler….
Resmini cektim, bahcede, hafif hafif esen yaz esintisinde dalgalanıyor yapraklar ve Bene yanımda uyukluyor cunku nefesini duyuyorum, arada ucusuveren bir arinin viziltisi var, derinden kahve makinasının, ben kapatıyorum kendini diyen…Vııııt desi ve yandaki ipadden birinin WhatsApp mesaj uyarısı….Bugun beni kimse aramadı, birsek Odak Optikten Abdullah aradi o da ben dun aksam yazdim, gözlüğümü kırdıgımdan aynını bulabilir miyiz diye ….o aradi…Eda aradi….bir de Tertiplere sordum-daga geçtim bir iki konu…..Elif yarin benim gözlükçüden gozluk teslim alacakmış vsvs….dis dünyadan haberler bu kadar…..bahcivan geldi, EMir e istediğim bir iki sey vardi, onlar, istedim ama bir yandan da ben hic söylemeden kenar calilarini budadı 🙂
Kucuk mutluluklar…Nurten hanım Duzgun insandi, temizliğe geliyordu, o gelemeyeceğini soyledi, dolayisi ile sukrana kaldim. Bu arada burak in HR arkadası ile bir görüşmemiz olacak, Umit Cinali ile bir görüşmemiz olacak, Huawei dedi ki HR a veriyoruz detaylarinin, ama anlamakta güçlük çekiyorum ne demek istediklerini, yani bir rol var ve HR beni arayacak mi yoksa, ver HR a ismini, firsat olursa aralar mi…anlamadim valla bu cinlileri 🙂 öte yandan ilgimi çeken bir rol var, aslinda hem örtüşüyorum hem eksiklerim var, Logiteech in turkiye başı….Aslinda icin icin boyle birseyi istiyorum. Dur bakalim. Bir yandan da F5 in donup dolaşıp gelecegine dair bir his veya istek veya umut var bende 🙂
Aslinda, aklımda netledigim sey, ne is olsa gireyimden cok, icime sinen ve yapmaktan keyif alacağım isi yapmak. Bu benim icin luks mu bilmiyorum ama sanki biraz sağduyulu olsam iyi olacak cunku gercekten, zorunda kaldigimdan ve olsun bitsin de bakarız veya kendime birsekilde izah edeyim de uy-tanmayayım dediğim koşullarda yapacağım isler icin icimde mücadele gücünü bulamıyorum veya sahiplenemiyorum….benim isi sahiplenmem, ait hissetmem ve eksik veya kendime yalanla kabul ettirdiğim birsey olmamalı….2007 ye donduğum de “What do you really meant to do” noktasında olmak daha saglıklı sanırım.
Yani gercekten icime sinecek bir rol kovalamak ve issiz kaldim sıkıntıya düştüm diye strese girmemek gerek, yapabilir miyim? Bilemiyorum…..ama yapılabilir….sayet bunu yaparsam, başarırım diye dusunuyorum…yoksa, bir an evvel ise gireyim de dersem, mutsuz, yapmak zorunda kaldığım icin yaptıgım, eve geldigimde elimi bile sürmek istemediğim ve başkaları (ogretmen gibi) benden bunu yapmamı istediği icin bir iki seyi yazıp çizemedim kalitesine ,inanmadigim veya arkasında by heart durmayacağım aksiyonları söyleyip sureci uzatırım ve sonra da aynı noktada end up ederim.
HPE den sonra soft geçiş iyi oldu, hikayeyi devam ettirdim, bazi konulari adresledim, yeni bir hikaye yarattım ama simdi, closing degil ama iyi bir stade e yükseltmek istiyorum kendimi. Buna hazırlanmalı.
Neyse biraz basa donuyorum, bahcede oturuyorum, tıpkı 43 yıl evvel, ben 10 yaşındayken ve 1 Haziranda okullar kapanıp ta Hayramcamin evinde bahcede, kirazların oldugu, herseyin çanlandigi bahcede oyun oynadigim zamanları hatirliyorum. Nerden geldigini hatirlamadigim bir mukavva uzerine baskı bir Yaris araması resmini kesip onu sanki bir oyuncak araba gibi oynadigim, garajlar yaptıgım veya yollar yaptıgım zaman gibi. Topragın veya otların uzerinde, yerde bir cm. Yüksekte duran kafamla hayallere daliyordum. Yada Kovanlarin önünden toplandigim olu arılardan erkek araçları (gözleri daha buyuk ve güzeldi, iğnelerinin olmadigini sonradan öğrendim) buyuk savasci, normal arıları da normal asker gibi betimleyip, ordular kurduğum, essek arılarına karsi savastirdigim oyunlarımı hatırlıyorum belli belirsiz. Garip di mi, olu arılardan 50-100 tanesini alıp kendi kolonimi kurardım. Yada aksam ustu bahceler sulanacağı icin, havuzdan su salindiginda, merislerden dolu dolu akan suların ilk ilkerlemesini, altta yumuşayan çamurun, metis uzerine koyduğum ve kuluk dallarla da desteklediğim bir koptu iskeletinin uzerine asfalt gibi konması ile olusan köprülerim vardi. Hasan agabeyim bir defa boğaz köprüsüne yapacagiz Demis ve betondan yapmaya kalkmisti. Ama o kadar cok koptu yapardım ki. Bir de amcamin izbesine girip, bir garip malzeme veya alet edevat bulma konusu, aynısını çatıdaki kucuk gozde de yapardım. Hidayet abilerin bir kedisi vardi, bagirdimmi gelirdi…onu hatırlıyorum…Acaba Yengem neden sevmezdi o kediyi acaba….
Ne yapti isem, kiraz ağacı, vişne ağacı, kayisi (tutmadı ama olsun), dut, uzum asmaları vsvsvs ve bahce sahibi olma, kedi sahibi kopek sahibi olma, bir soba ve fireplace olmasi, evde Ates yapma….hepsinin bu cocukluk hatıralarına bir öykünmesi var….. Amcamin izbesi…..benim ardiyem…amcamdaki kiraz kayisi vişne uzum…..ayni sekilde….eksik olan sanirim bunlara heves yapan veya bunlari yasayan bir aile…..aile eksik anladigim….gonul ister ki olanla yetinip, açgözlü olmamak ve olanı büyütmek icin ömrümü vermek 🙂 kismet diyorum sevabı ve gunayi ile, bedelini oduyorum ve bedel bir noktada yeterli gelir de Tanrima, düzlüğe cikartir beni…..hatalarimdan dolayı üzgünüm, ve düzeltmek icin sabir ediyorum, calisiyorum, tevekkül ediyorum, günahlarım icin de tövbe ediyorum……
İyi bir baba olmak icin calisiyorum, bunun da bir çeşit kefaret olacagini umuyorum…..Amcamin elmaları vardi, armutu vardi, ayva cok olmazdı, trabzon hurması hic yoktu, nar da mevsiminden olmazdı sanirim, ama erik kiraz vardi…ceviz koyde degirmenonunde vardi, zeytin olmaz di, nektarinde. ::) Ama somut vardi….:) Uzum vardi 🙂
Simdi günlerimi nasil yönetmeliyim konusu aklimi kurcalıyor….Sabah kalkip bir tenis oynamalıyım…..sporla baslamaliyim, uzerine kahvaltı, kitap okuma ve yazma ve ilgilendiğim konu neyse o, arkadaşlarımla buluşma-sohbet, aksam uzeri biraz tenis ve sakin bir aksam sohbeti……doldurabilir miyim? Evet yaparım sanki…..
our lives and we have this one with recently start lying/blaming to people who they did not do.
I am kindly asking you to read those and behave in accordingly. My findings,
1st thing is her Spoilish Behavior at some how we should stop giving whatever she want nor she ask for,most especially when it comes to toys etc…Besides what I am seeing/feeling/hearing (from
her) is, Elif, you are really worried to hurt Idil’s feeling and that’s why you are trying to give/provide everything whatever she ask for you. Thats why Idil is feeling more safe, comfortable and motivated and happy in Akasya (she must feel happy but not because of this reason). As we have experienced today Idil knows what Mother promised, that she gonna get too many/big presents,thats why she has eager to go Akasya. I understand that you are her mother and I can only imagine the feeling being mother but if we will continue to tolerate like this behavior we will never fix Idil.
And we must/should educate her the same way in all places with three of us. Tuzla has certain rules and discipline, Cheryl, you know it and experience it, I am trying my best to discipline her, but the thing is everytime I am observing , Cheryl is trying to tell her something Isil is directly running to me asking for my help(pamper)her and i am constantly refusing her and asking her to fix it with Cheryl. If you have same in Akasya, change it and do not let the case closed. This will make person the worst one. This is not ok to be the worse neither me or cheryl or elif.
With this situation we will never fix her behavior. And the worst thing is she start lying/blaming someone on the thing they never did. Lying is not acceptable!!!!!!!! Requires serious penalty!!!
Every time i am observing/facing this situation almost everyday. Nanny do this,Nany do that,Nanny hurt me:(I dont really know why everytime when she get hurt or get Upset she’s all throwing Nanny, the blame and pointing fingers to Nanny. It is a big challenge how Cheryl, you have great patience, did manage this if it is happening everyday.
The behavior of her when we are there, must be far more better than when we are having right now. She needs to be in more disciplined environment, and in Tuzla, there is no tolerance for such spoiled approach.
Now, lying is not acceptable and no-one in here can tolerate this behavior of Idil. Spoiled behavior can silenced parents’ inner voice which is raising because of short time that we are spending with Idil. But we are working for her, her today and her future. And Nanny is with her and I am hiving my complete power to you Nanny and Elif, you must confirm your side as well. We must be proper and just for our sins, we must not continue buying presents, making favors, closing eyes to her mistakes, letting her crossing the lines: lying!
I am ready to take the responsibility to lead this change effectively-immediately tonight.
Asking your alignment with me and between both of you, must have a clear alignment which i am not seeing fully. we need it. Now on, she must attend her classes, she must read, she must play with proper toys, she stopped using ipad, it must be wiped out from
games. No youtube from ipad. If she want to play, nintendo exist just for this reason. She must play with puzzle, drum, paint with water color, draw picture, toys, swim. No new age toys, no stupid things will make Idil stupid and imbecile. I want her to experience nature, play in playgrounds, learn how to cycle, how to play with ball, tennis etc. I am asking to take her with you whenever you go out, even for shopping. Give her a tasks while you are preparing food, she must brush her teeth without reminding it, make her bed after she wake up etc.
We must make her behave “very normal” till the end of this summer. We owe her this last help! She owe us as well.
ne diycem… iki film seyrettim…. sabahtan beri olanlari dusundum
Ben not alıyorum okuma sen takılma
Ne dusundum
Elif
Saat
Rolex
gece tesisat tikandi… 1 saatten fazla ugrastik, sabah tamir olmustu… sorun yoktu…
Hm daha geriden
Aksam guzeldi overall
sabah kahve yaptim, hava cok guzeldi, ilhami geldi kahveye eslik etti… havalimanina geldim
eczane ilaci verdi…
pasaporttan gectim… o buyuk hall de konusurken saati icine sakladigim montblanc kumas kilifindan cikartirken dusurdum… ilk defa oldu bu arada
mermer zemine tok diye dustu… cam kristal safir pof diye patladi… tuz buz oldu
gozume inanamadim, gercekten olmasi aklima bile gelmeyen sey olunca sok oldum inanamadim
ne yapacagimi sasirdim
resmini ceksem… sanki birine aciklama yapacakmis veya kaza raporu tutacakmis gibi
neyse
camlarin bir kismini topladim
kumasa koydum saat elimde seni kapattim
luxury saatci yazan birine girdim
aklim yerine gelmisti yani dusunebiliyordum
salak oglana dedim
eliyle degmeye calisti
bana pecete ve plastik torba getirdi
ben dedim tamam
dnr a girdim yuvarlak kutu buldum, kulaklik sungeri kutusu…Dyson kulaklık
kiza dedimki busunu aliyorum
muduru kutu satmiyoruz
dedim ki satinaliyorum zaten
orda actim, iki soft kulaklik muff i arasina dik yerlestirdim… sonra cantama koydum
ardindan lounge a geldim
iki tost aldim
arada seni aradim
sonra tostlari yerlen cay ictim sanirim
idil i aradim
iyiydi keyfi konusurken haftasonu ege nin dogumgunu konusu oldu, dora geliyor dedi… oysa ki konusmustum
dedim ki
ok
sirayla gorusulebilir ama idil i hastane hastane gezdirmeyeceksin sanirim, cheryl alir goturur ege ye basak dogukan amcasina
once anlamadim maraz arandigini
sonra oyle salakca dedi ki, beni de cagirmalari gerekir yada dogukan beni arayip davet etmeli di mi dedi
ben dedim ki pardon ben konustum cocukla, soyledim
amerikadayim diye o da idil var ama di mi dedi
o kadar
Üf cok sıkıcı
o da bira adab i muaseret varsa benle idil sen yoksun bana sormali…. (buradan anlamaliydim, bunun derdi kiskaclik, ve islerin kontrolumden ciktigi bizim
belki bir direction da ciddi gittigimiz konusjnda panik oldu belki de… neden bilmiom)
dedim
ki, bak bu lafinla terbiyesizlik ve haddini asiyorsun… kustahlik bana ve aileme bunu demesen iyi olur… uzatma idil i ver konusayim …. o dedi ki vermeyecegim… ben de dedim ki tekrar et ki emin olayim duydugumdan… geri vites yapti… sonra sehnaz i acti ve benim kontagim vsvsvsvs o an anladim derdi kiskanclik…. dedim ki benim hayatim ve benim evim ve benim kararim… sonra sacmalamaya devam etti… sonra kesti sesini uzun bir uyari ve konusmadan sonra… ama tedavi degil sadece ruh hastasi ve histeri krizi…. insan neye kizdigini bilmeli yada ne istedigini bilmeli…. bunda bile fikri olmaz mi insanin….
idil le kinustim, it is all good ve saati tamirini kontrol ettim… richemont aliyor servis veriyor gerekirse de isvicrede tamir ettiriyor
all ok… falan filan
dusundum… ne kadar dert ne kadar ugrasi
sonra senle konustum… dogru kelimeyi buldum harassment
umrumda degil… dert de degil ama insanlarin asagi cekmesine neden maruz kaliyor insan bilmiyorum
cok mide bulandirici kararlar veriyor insan gecmisinde
ve dedigin bir laf…. bunlar olmasa bunlarla basedecek gucu olmaz mis insanin
iyi ki varsin canim
buydu
bir film seyrettim BadLand—- Predetor
iyiydi bece
seni seviyorum
Keske daha az düşünmeni sağlayabilsem elifi
Cunku yapabilirsin
Sosyal dunyan izin verir
ikinci filmis seyrettim:
caught stealing
iyi degildi
raket almak istiyordum
ayakkabi almak istiyordum bize aksesuar alacaktim pijama vsvsvsv
elif i dusunmuyorum… sadece maruz kaliyorum
bu boylee olmaz ya
ucaga bindim… kazasiz belasiz gideyim geceyim sen gel donelim… diye…. dua ettim vsvsvvs
Arasthuta da ilk gece! Bir suru ruya gordum Odada… gelen giden cok oldu ruyamda, ama sonuncu olarak odanin onunde telefonda konusan bir zenci var, giden bir yolcunun ucagi veya transferi icin konusuyor, ben de kiziyorum gurultuye. Verandanin karaltisindan goruyorum yaninda baska bir zenci kadin var… kiziyorum.. ladies diyorum!
Kacsinlar, cekilsinler diye ama orali olmuyorlar.. coverage diyor ve biraz daha yanasiyor isigi acik verandaya… yataga donuyorum, “idiots!” diyorum.. Tam uzanacagim, yatagin saginda kalan oturma alanin otesindeki camda opusen bir ciftin golgesini goruyorum. Yansimis perdeye… o esnada odaya bir guruh insan giriyorlar… kalabalik ama cok kalabalik… bagirip ilerliyorum oturma odasi olan kisma… ama sasiriyorum… sasiriyorlar da.
Bir kadin korkuyor cok sonra anliyorum hepsi birer hologrammis ve cocuklar var kadin guzel kiyafetli, formal bir kiyafet… bunlari birileri almis ve cikartmislar sanki bir okulun velilerine yapilan toren veya gosteri gibi… kadin biraz rahatliyor… bir cocuk cikiyor ve birseyler calip gosteri yapiyor, saniyorum ki battery caliyor bence elime bir cift stick aliyorum ve iyi oldugunu dusundugum bir tempo tutuyorum… bu arada asil seyirciler de hologram…. Oradalar, oturuyorlar; sanki 1950’lilerin amerikan profili gibi siyah takim elbiseli-kalin cerceveli siyah gozluklu.. ciddi ve siyah-beyazlar…. Ben davul stickleri ile tempoma devam ederken, yanimda stickleri veren kisi (ki muzik tum bangirtisi ile devam ediyor) bir anda Atilla agabeyime donuyor… o kadar genc ve saglikli… once farketmiyorum ama cok saglikli , uzerinde gomlek ve altinda bluejean var koyu lacivert ve yakisikli, hafif sariya calan saglari saglikli, cildi saglikli… bana diyorki: “olm ailemizde hep birbirimize bakmamiz gerek, bana halaoglumun bir sikintisi varmis” diyor. Kim diye soruyorum, Lutfi mi? Evet der gibi, “ayak tabanlarini komple almislar kanser olmus diyor ve curumus topuklari” diyor , ben aklimda hayal ediyorum, ama siyirmisler belli ki. Uzuluyorum. Ve ekliyor, “ailemize sahip cikmaliyiz” diyor. Biz hep cikardik ama 3-4 yildir kendi derdimize dusunce, diyor ama o kadar yakinim ki, cok genc ve cok saglikli buluyorum, tipki universiden dondugu gibi, ona sarilip uyudugum zamanlardaki gibi. Konusurken bir kanepede, kollarinin arasinda Lutfi abiyi almis gotuyorum. Ama aldigi babamin cocuklugu, ama o hep olum dosegindeki amcamin babamin halini goruyorum, gozleri yasli. Aglamakli gibi, anliyotum teselli ediyor, Atilla Agabeyim. Ama o da diyor veya demeye calisiyor, “ben farkindayim ve ben biliyorum benim isim tamam…” gozyaslari var babamin, Atilla agabeyimin kollarinda babamin lise cocuklugu agliyor ama yuzu son biraktigim gibi, atilla agabeyim: yok mok diyor ama, teselli iste… o esnada dusunuyorum
Amcam babam Atilla agabeyim … hepsi birbirine benziyordu olum doseginde… o zaman!!! O zaman!! Atilla agabeyimi de kaybettim aslinda ben diyorum…farkina variyorim, hatirliyorum gercegi, o zaman Atilla agabeyim su haliyle genc-mutlu-huzurlu-taze… aslinda onu da kaybetmisim de sanki gittigi yerde huzuru yakalamis ve yeni bir hayati yakalamis… toplaya toplaya aileyi goturuyor… babami, hala oglum Lutfiyi bilmiyorum… Ama gittigi yerde tum yaratilmis mutsuzluklardan uzak, genc ve taze… aglamaya basliyorum Katila katila agliyorum… uyaniyorum…….
Guney Aftrika/ Arathusa Lodge, Bushwillow , Sabaha karsi 4-5 gibi 08-12-2025…. disarda, su aygirlarinin bariton, kaba saksafon bagirtilari var… su an ise gun agariyor… birazdan gorevli gelip bizi sabah safarisine goturecek… hepiniz guzel genc ve raze yasayin 🙂 mutlu huzurlu olun olalim
not: safariye gittik. timsah, leopar, vahsi kopek, beyaz gergedan ve bir suru (kudu) otcul gorduk 🙂
